ยกเหรียญด้วยหลอด 003

ยกเหรียญด้วยหลอด

หลักการ
เมื่อเรานำหลอดดูดมาประกบกับเหรียญจนแน่นแล้วดูดอากาศที่อยู่ภายในหลอดออก และไม่มีอากาศจากภายนอกเข้าไปทำให้เกิดในหลอดเป็นสูญญากาศจึงสามารถยกเหรียญขึ้นมาได้

ว่าว 003

ว่าวที่จะลอยอยู่ในอากาศได้คือ

1. กระแสลมที่เคลื่อนที่ไปในแนวขนานกับผิวโลกทางใดทางหนึ่ง อย่างสม่ำเสมอ
2. พื้นที่ให้กำลังยกหรือแรงยกได้แก่พื้นที่ของตัวว่าว
3. อุปกรณ์บังคับ ได้แก่ เชือกหรือด้ายรั้งว่าว และสายซุง ซึ่งทำหน้าที่ปรับมุมปะทะของอากาศกับพื้นที่ของตัวว่าว ทำให้เกิดแรงยกและแรงดัน

ดังนั้น การเล่นว่าวต้องอาศัยลม ลมเป็นปัจจัยที่เราไม่อาจควบคุมได้ บางวันลมแรง บางวันลมอ่อน เราจะควบคุมได้ก็เพียงตัวว่าวของเราเอง เมื่อว่าวปะทะลม จะมีแรงมาเกี่ยวข้องด้วย คือ แรงจากน้ำหนักของว่าว แรงฉุดไปตามทิศทางของลม และแรงยกในทิศทางตรงข้ามของน้ำหนัก ผลรวมของแรงทั้งสาม เกิดเป็นแรงลัพท์ที่ทำให้ว่าวลอยขึ้นไปได้ และทิศทางของแรงลัพท์นี้ จะอยู่ในแนวเดียวกับแนวเชือกว่าวที่ต่อออกจากคอซุงพอดี

ในขณะที่ว่าวเคลื่อนที่สวนทางลม และตัวว่าวทำมุมเงย ทำให้เกิดมุมปะทะกับพื้นที่ตัวว่าว ทำให้อากาศด้านบน (หลังว่าว) ไหลเร็วกว่าด้านล่างว่าว ความกดดันอากาศจึงลดลง ทำให้เกิดแรงยกขึ้น ในขณะเดียวกัน ลมด้านล่าง (ใต้ว่าว) เคลื่อนที่ช้ากว่า ทำให้เกิดความกดดันสูง จึงพยายามปรับตัวให้มีความดันเท่ากับด้านบน จึงดันว่าวให้ลอยขึ้นด้านบน

ว่าวจะขึ้นได้จะต้องมีแรงถ่วง (น้ำหนักของว่าว) น้อยกว่าแรงยก และแรงขับ (ลม) ต้องมีความเร็วมากพอที่จะชนะแรงต้าน ซึ่งมีทิศทางเดียวกับกระแสลม

แรงที่กระทำต่อว่าว

แรงที่กระทำต่อว่าวที่สำคัญมี  3  แรง คือ  แรงของน้ำหนัก  W  แรงลม  P  และแรงตึงของเชือก  T

น้ำหนัก  W  ของว่าวมีทิศทางลงล่าง  แรงลม  P  เป็นแนวตั้งฉากกับว่าว  (หากไม่คำนึงถึงแรงเสียดทานที่เกิดกับว่าวแรงที่กระทำต่อสิ่งกีดขวางจะมีทิศทางเป็นแนวตั้งฉากกับพื้นผิวของสิ่งกีดขวาง)  แรงตึงของเชือก  T  จะมีทิศทางไปตามแนวเชือก

จากความรู้เรื่องสมดุลของแรงสามแรงนั้น  เส้นเวกเตอร์ของแรงลม  P  และน้ำหนัก  W  เมื่อวาดเป็นรูปสี่เหลี่ยม  เส้นทแยงมุมของแรงลัพธ์  R  ที่ผ่านจุดที่แรงลัพธ์กระทำจะมีทิศทางตรงข้ามกับเวกเตอร์ของแรงตึงเชือก  T  แต่มีขนาดเท่ากัน  (นั่นคือ อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน)

สำหรับการดูว่าว่าวตัวใดจะขึ้นหรือไม่ เราพอจะดูได้จากความหนาแน่นของว่าว เมื่อคิดเป็นน้ำหนักต่อพื้นที่ตามสูตร D = W/S เมื่อ D คือความหนาแน่นของว่าว W คือน้ำหนักของว่าวทั้งตัว รวมเชือกด้วย และ S เป็นพื้นที่ปะทะลม ซึ่งก็คือ พื้นที่กระดาษที่ปิดตัวว่าวนั่นเอง

สมมติน้ำหนักของว่าวเท่ากับ 200 กรัม (0.2 กิโลกรัม) พื้นที่ปะทะลม 1 ตารางเมตร ว่าวตัวนี้จะมีความหนาแน่น 0.2 ถ้าความหนาแน่นของว่าวเป็น 1 จะเหมาะกับสภาพลมแรง 0.5 เหมาะกับลมปานกลาง และ 0.2 เหมาะกับลมอ่อน

ของเล่นพลังงานยาง( เครื่องบินพลังยาง) 003

ของเล่นพลังงานยาง( เครื่องบินพลังยาง)

อุปกรณ์
ปีกโฟมสำเร็จรูป มีอยู่ 4 ปีก คือ ปีกยกตัว 2 ชิ้น และ ปีกหางอีก 2 ชิ้น
ใบพัดประกอบเสร็จ 
ตะขอพาสติก 
แผ่นพาสติกใส
ไม้บันซา
ยางเส้น
กาว

ขั้นตอนการทำ
1 .นำปีกหางติดกับฐานรองปีกหาง โดยต้องวัดให้ตรงกลางปีก takeoff และติดปีก landing ให้ทำมุมฉากกับปีกอันแรก
2.ติดปีกยกตัว เข้ากับฐานรองปีก และประกบทำอีกทีด้วยแผ่นพาสติกใส
3.วัดจุดศูนย์ถ่วงของเครื่องโดย ใส่ใบพัด และ ตะขอพาสติก เข้ากับไม้ โดยให้ห่างกันพอประมาณ 
4.ตัดยางเส้นให้ยาวพอประมาณ และมัดให้มันเป็นวงกลม และติดเข้ากับใบพัดกับตะขอ
5.เอาเครื่องบินวางไว้บนนิ้วหรือไม้บรรทัด โดยให้สามาวางไว้ได้ 
6.ถอดอุปกรณ์์ทุกสิ่งออกจากไม้ และใส่ปีกยกตัว ต่อไปก็ ติดตะขอพาสติก ปีกหาง ใบพัด และยาง

หลักการ
เครื่องบินพลังยางที่ใช้โดยใช้พลังงานศักย์ยืดหยุ่นจากยางทำให้ใบพัดหมุนและเกิดแรงขับเคลื่อนทำให้เครื่องบิน บินไปข้างหน้าได้

โดรน 003

ใบพัดของ โดรนจะใช้รูปทรงของแพนอากาศแบบสมมาตร การขึ้นรูปของใบพัดในโรงงานประกอบ จึงต้องมีรูปทรงภายนอกที่เป็นรูปของแพร อากาศ เพื่อสามารถสร้างแรงยกในปริมาณมากๆได้ ส่วนประกอบของกลีบใบจะประกอบไปด้วย
-ผิวของใบพัดโรเตอร์ที่ห่อหุ้มแพนอากาศโดยรอบของใบ พัด ใช้วัสดุคอมโพสิตแบบผสม มีทั้งเส้นใยแก้วและเส้นใยคาร์บอนไฟเบอร์แบบ Plain Weave สองชั้น ทำหน้าที่รับแรงบิดที่เกิดจากแรงต่างๆ ทางอากาศพลศาสตร์ในระหว่างการบิน
-ติดกับผิวชายหน้าและหลังใช้เส้นใยแก้วUD เพื่อรองรับแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางหรือแรงจีของกลีบใบพัด
-ชิ้น ส่วนในใจกลางของใบพัดใช้โฟมหรือกระดาษแข็งแบบรังผึ้ง ทำหน้าที่สร้างสมดุลย์ให้กับผิว และค้ำยันตลอดทั่วทั้งพื้นผิวเพื่อลดการยุบ ตัวของผิว
-แกนหลักของใบพัด ทำหน้าที่แบบเดียวกันกับแกนปีกหรือ Spar นอกเหนือจากการรับแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางแล้ว ยังทำหน้าที่เช่นเดียวกันกับแกนปีกของเครื่องบิน ที่รับแรงทางอากาศพลศาสตร์ที่เกิดขึ้นบนกลีบใบพัด
-รอบชายหลังปีกใช้โลหะ ซึ่งจะช่วยในการปิดแพนอากาศทั้งหมดให้สามารถต้านทานแรงบิด และแรงต้านได้

ของเล่นฟิสิกส์จากลูกโป่ง(ปืนยิงดาว) 003

ปืนยิงดาว จากลูกโป่ง-แกนกระดาษทิชชู

อุปกรณ์

• แกนกระดาษทิชชู
• พลาสติกหลากหลายแบบ
• ลูกโป่ง
• กาว
• สก็อตเทป
• กระดาษห่อของขวัญ
• กรรไกร

วิธีทำ

1. นำแกนกระดาษทิชชู ห่อด้วยกระดาษห่อของขวัญให้เรียบร้อย
2. ใช้กรรไกรตัดลูกโป่ง (ตัดเอาแต่คอลูกโป่ง)
3. ดึงคอลูกโป่งให้ดึง จากนั้นรัดปลายให้เรียบร้อย
4. นำไปหุ้มกับแกนกระดาษทิชชูที่ตกแต่งเสร็จแล้ว
5. ติดสก็อตเทป ส่วนที่หุ้มให้แน่น
6. นำพลาสติกเล็กๆ พลาสติกดาว คำพูด… ใส่ลงไปในแกนกระดาษทิชชู

วิธีเล่น

ไปลานโล่งๆ ดึงปลายจุกลูกโป่ง เกร็ดพลาสติกเล็กๆ จะโปรยออกมา

การสร้างควัน โดยไม่มีไฟ 003

การสร้างควัน โดยไม่มีไฟ

หลักการการเกิดควันเป็นเพราะฟอสฟอรัสแดง  คือ พอลิเมอร์ของฟอสฟอรัสขาว เกิดจากการนำฟอสฟอรัสขาวมาเผาหรือทิ้งไว้นานๆเป็นผงสีแดงแก่ ไม่ละลายใน CS2 หรือตัวทำละลายอินทรีย์ใดๆไม่ระเหย ไม่เป็นพิษและไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยาไม่สามรถลุกไหม้ได้เองที่อุณหภูมิต่ำกว่า 240 c สามารถระเหิดได้ที่อุณหภูมิประมาณ 420 c มีโครงสร้างแบบโครงตาข่าย ใช้ทำผิวกล่องไม้ขีดไฟ 

โครงงานของเล่นฟิสิกส์ เรื่อง เฟอร์รี่แม่เหล็ก 003, 022

โครงงานของเล่นฟิสิกส์ เรื่อง เฟอร์รี่แม่เหล็ก

ผู้ทำโครงงาน

1.              นางสาวพัชริญา   แนบเนียด             รหัสนักศึกษา       5681107003

2.              นางสาวศิริลักษณ์  ดำทอง                รหัสนักศึกษา       5681107022

หลักการ

แม่เหล็กเป็นสารชนิดหนึ่งซึ่งสามารถออกแรงดึงดูดโลหะบางชนิดได้แม่เหล็กมีสองชนิดโดย เรียกเป็นขั้วได้แก่ขั้วเหนือและขั้วใต้เนื่องจากการค้นพบแม่เหล็กในอดีตได้ใช้แท่งแม่เหล็กเป็นเข็ม ทิศซึ่งพบว่าแท่งแม่เหล็กจะวางตัวในแนวเหนือใต้ของโลกเสมอ แรงระหว่างแม่เหล็กจะมีทั้งแรงดูด ที่เกิดจากแม่เหล็กต่างขั้วและแรงผลักที่เกิดจากขั้วเดียวกันซึ่งคล้ายคลึงกับแรงระหว่างประจุข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างประจุกับขั้วแม่เหล็กคือขั้วแม่เหล็กจะอยู่เป็นคู่เสมอไม่สามารถแยก ขั้วแม่เหล็กเหนือและใต้ออกจากกันได้เพราะไม่ว่าจะแบ่งแท่งแม่เหล็กให้เล็กลงเท่าใดส่วนที่แยก ออกมาจะมีขั้วเหนือใต้เสมอ สารบางอย่างสามารถทำให้เป็นแม่เหล็กได้เช่นการวางแท่งเหล็กไว้กับแม่เหล็ก แม่เหล็กจะเหนี่ยวนำให้แท่งเหล็กนั้นเป็นแม่เหล็กได้ทั้งนี้สารแม่เหล็กในธรรมชาติเกิดขึ้น จากการเหนี่ยวนำของสนามแม่เหล็กโลก

วัสดุ/อุปกรณ์

1.             กระป๋องแป้ง

2.             ฟิวเจอร์บอร์ด

3.             กรรไกร

4.             มีดคัตเตอร์

5.             ไม้บรรทัด

6.             ดินสอ

7.             แม่เหล็ก

8.             สก๊อตเทปสี

ขั้นตอนการทำ 

1.             ตัดฟิวเจอร์บอร์ด คล้ายรูปหัวเรือ 2 อัน และตัดเป็นรูปสามเหลี่ยม 1 อัน

2.             นำแผ่นฟิวเจอร์บอร์ดที่ตัดมาประกอบให้ชิดกัน

3.             ตัดฝากระป๋องแป้งอันที่เป็นฐานเรือออก และเจาะรู 4 รู บนกระป๋องแป้ง

4.             ตัดกระป๋องแป้งอันที่จะทำหลังคา คือตัดส่วนหัว และเจาะด้านข้าง ซึ่งจะเห็นเป็นขาอยู่

5.             นำกระป๋องแป้งที่ตัดในข้อ 3 -4 มาประกอบเข้าด้วยกัน โดยเอาขาของกระป๋องแป้งของข้อ 4 ต่อกับ          กระป๋องแป้งข้อ 3 และก็จะได้เป็นตัวเรือ

6.             ประกอบส่วนที่เป็นหัวเรือเข้ากับ ส่วนที่เป็นตัวเรือ

7.             ติดสก็อตเทปทั้งลำ เพื่อยึดความทนทานของเรือ

8.             ติดแม่เหล็กไว้ที่ท้ายเรือเสร็จสมบูรณ์

วิธีการเล่น

            นำแม่เหล็กอีกตัวไปกระทำกับท้ายเรือ โดยถ้าเราเอาแม่เหล็กมาใกล้กับท้ายเรือโดยทำมุมประมาณ 45 องศา แล้วหันฝั่งของแม่เหล็กที่มีขั้วเดียวกันกับท้ายเรือจะทำให้เรือ เคลื่อนที่ไปข้างหน้า และถ้าหันแม่เหล็กโดยที่ขั้วตรงกันข้ามกับท้ายเรือ จะเห็นว่าเรือนั้น เคลื่อนที่ถอยหลัง

สรุป

           สนามแม่เหล็กเป็นปริมาณเวกเตอร์มีทั้งขนาดและทิศทาง สนามแม่เหล็กมีทิศพุ่งออกจากขั้ว เหนือไปยังขั้วใต้ของแม่เหล็ก สิ่งที่น่าสนใจคือสนามแม่เหล็กสามารถสร้างอิทธิพลให้เกิดแรงกระทำ ต่อประจุได้ผลของแรงแม่เหล็กที่กระทำต่อประจุแสดงถึงความสัมพันธ์บางอย่างระหว่าง สนามแม่เหล็กกับสนามไฟฟ้า
- แม่เหล็ก (magnet) มีสองทิศที่มีลักษณะ เป็นขั้วคือ ขั้วเหนือ (N) และขั้วใต้ (S) - ขั้วต่างกันจะดูดกัน ขั้วเหมือนกันจะผลักกันด้วย แรงแม่เหล็ก (magnetic force) - แรงแม่เหล็กเกิดขึ้นด้วยสนามแม่เหล็ก - ความเป็นแม่เหล็ก (magnetism) เกิดจาก การเรียงตัวของอะตอมของสสารซึ่งเป็นคุณสมบัติภายในของวัตถุต่างๆ

แนวทางในการปรับปรุงขยายผล

รูปแบบการทำตัวเรืออาจจะทำได้หลายรูปแบบ แต่สิ่งที่สำคัญของการทำของเล่นชิ้นนี้

คือ จะต้องมี “ แม่เหล็ก ” โดยของเล่นชิ้นนี้สามรถนำไปเป็นสื่อการเรียนการสอนได้ และใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์

จรวดขวดน้ำ 003

 การพุ่งขึ้นของจรวดขวดน้ำอาศัยกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ข้อที่3 ที่กล่าวไว้ว่า “ แรงกริยาเท่ากับแรงปฏิกิริยา แต่มีทิศทางตรงกันข้าม “

                เมื่อเราเติมน้ำ และอัดอากาศเข้าไปในขวด  อากาศที่ถูกอัดอยู่ภายในจรวดขวดน้ำ จะทำหน้าที่เหมือนเป็นสปริงที่จะดันให้จรวดลอยสูงขึ้นไป และดันน้ำให้พุ่งออกทางปากขวด  การที่เราเติมน้ำลงไปในจรวดขวดน้ำทั้งๆที่ดูเหมือนว่าเราอาศัยเพียงแรงผลักของอากาศทำให้จรวดขวดน้ำพุ่งขึ้นไปได้ เป็นเพราะในขณะที่อากาศผลักให้จรวดขวดน้ำพุ่งขึ้นไป จรวดขวดน้ำก็จะผลักให้อากาศพุ่งถอยหลังไปเช่นกัน (ตามกฎข้อที่ 3 ของนิวตัน)แต่มวลของจรวดมีมากกว่ามวลของอากาศมาก ทำให้อากาศมีความเร่งมากกว่าความเร่งมากกว่าจรวดมาก (พิจารณาตามกฎข้อที่ 2 ของนิวตัน) ทำให้อากาศพุ่งออกไปจากจรวดขวดน้ำหมดก่อนที่จรวดขวดน้ำจะพุ่งขึ้นไปได้สูง น้ำที่เราเติมลงไปนั้น จะช่วยชะลอเวลาที่อากาศใช้ในการพุ่งออกจากจรวดขวดน้ำ เพราะจรวดขวดน้ำต้องผลักให้น้ำภายในจรวดขวดน้ำพุ่งออกไปด้วย ทำให้ความเร็วของจรวดสูงกว่าตอนที่ไม่ได้เติมน้ำลงไปในจรวดขวดน้ำนี้

                แต่ปริมาณน้ำที่เพิ่มมากขึ้นก็จะทำให้แรงผลักของอากาศลดลง และความดันภายในจรวดก็จะลดลงรวดเร็วมากขึ้น ดังนั้น เราต้องมีอัตราส่วนของการเติมน้ำอย่างเหมาะสม เพื่อทำให้จรวดขวดน้ำพุ่งออกไปได้ไกลที่สุด

นักประดาน้ำ 003

เมื่อบีบขวดทำให้ปริมาตรของขวดลดลง น้ำในขวดมีแรงดันมากขึ้น และดันน้ำเข้าไปในปลอกปากกา ทำให้มีน้ำหนักมากขึ้นจึงจม เมื่อคลายมือออก ปริมาตรขวดจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิม แรงดันน้ำจะลดลง น้ำที่อยู่ในปลอกปากกา จะถูกอากาศภายในดันออก ทำให้ปลอกปากกาเบาจึงลอยขึ้น การขึ้นสู่ผิวน้ำและดำลงใต้ผิวน้ำของเรือดำน้ำมีหลักการเช่นเดียวกัน โดยเรือดำน้ำจะมีถังพิเศษซึ่งภายในมีอากาศบรรจุอยู่ เมื่อเรือดำน้ำจะดำลง ใต้น้ำ น้ำจะเข้าไปแทนที่อากาศในถัง ทำให้เรือมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น เรือจึงจมลง ใต้น้ำ และในทางกลับกันเมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำ อากาศจะถูกปั๊มเข้าไปในถังและ ไล่น้ำออกมา ทำให้เรือมีน้ำหนักน้อยลงจึงลอยขึ้น

มองกระจกแล้วเขียนตัวหนังสือ 003

เมื่อเขียนตัวหนังสือหน้ากระจก  ภาพที่เกิดขึ้นในกระจกเงาราบจะเป็นภาพเสมือนหัวตั้งอยู่หลังกระจก   มีระยะวัตถุเท่ากับระยะภาพ และขนาดของวัตถุเท่ากับขนาดของภาพ   แต่มีลักษณะกลับด้านกันจากซ้ายเป็นขวาของวัตถุจริง

รินน้ำด้วยเชือก 003

รินน้ำด้วยเชือก  เป็นวิธีการถ่ายเทของเหลวจากที่สูงลงไปสู่ที่ต่ำอย่างต่อเนื่องโดยผ่านตัวกลางคือท่อ หลอด หรือสาย โดยที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าช่วยแต่อย่างใด วิธีการทำโดยใช้หลอดหรือท่อน้ำมาเติมน้ำให้เต็มปิดปลายหลอดทั้งสองข้างเอาไว้ให้แน่นและนำปลายหลอดข้างใดข้างหนึ่งใส่ลงไปในภาชนะที่ต้องการที่จะถ่ายเทน้ำออก และปลายหลอดอีกข้างหนึ่งก็ใส่ไว้ในภาชนะที่รองรับและจะต้องต่ำกว่าภาชนะที่จะถ่ายน้ำออกเสมอ แรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลของน้ำและน้ำหนักของน้ำในหลอดจะดูดเอาน้ำจากปลายหลอดด้านที่สูงกว่าลงมาสู่ด้านที่ต่ำกว่าทำให้เราถ่ายน้ำออกจากภาชนะได้อย่างง่ายดาย ซึ้งภายในท่อหรือหลอดน้ำจะกระทำกันคล้ายสายโซ่ ที่เรียงร้อยไปด้วยน้ำ ซึ้งจะดึงโมเลกุลน้ำด้วยกันตามกันมาโดยอาศัยพันธะไฮโดรเจน นั้นเอง ทั้งนี้ได้มีการทดลองในระบบสุญญากาศโดยสูบอากาศออกทำให้พบว่า กาลักน้ำยังคงสามารถทำงานได้ดังเดิม แสดงว่า กาลักน้ำไม่ได้อาศัยแรงดันอากาศ แต่อาศัยแรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลและน้ำหนักของของเหลวนั้นๆ

บูมเมอแรง 003

          บูมเมอแรง แบ่งออกเป็น 2 ประเภท แบบแรกเป็นแบบวกกลับได้ ทำจากวัสดุเช่นไม้ หรือพลาสติก ที่น้ำหนักเบา มีปีก 2 ข้างโค้งงอเหมือนกล้วยหอม ส่วนแบบที่สองเป็นแบบวกกลับไม่ได้ มีขนาดใหญ่ ยาว และหนักกว่าแบบแรก โดยทั่วไปยาวประมาณ 1 เมตร หรือมากกว่าทำให้สามารถเคลื่อนที่ได้เป็นระยะไกล และเร็ว จึงใช้สำหรับล่าสัตว์ หรือต่อสู้ 
ขอบปีกคล้ายของใบพัดเฮลิคอปเตอร์
          ถ้าคุณขว้างบูมเมอแรงออกไปในแนวระดับ เหมือนกับการขว้างจานหมุนที่ภาษาฝรั่งเรียกว่า ฟริสบี (Frisbee) ดังรูป จะเกิดแรงขึ้นทางด้านล่างและยกฟริสบีให้ลอยสูงขึ้น ดังนั้นเพื่อให้เกิดแรงยกบูมเมอแรงต้องเคลื่อนที่และหมุน ถ้าหยุดหมุนมันจะไม่มีแรงยกและตกลงมาตามแรงโน้มถ่วง การขว้างในแนวระดับจึงวกกลับไม่ได้ ที่ถูก ต้องจับบูมเมอแรงในแนวดิ่ง จะทำให้มันหมุนโค้งจากขวาไปซ้าย เพราะมีแรงกระทำไปทางซ้าย ในหน้าถัดไปมาดูว่ามันจะวกกลับมาหาคุณได้อย่างไร
บูมเมอแรงแบบวกกลับได้แตกต่างจากแบบวกกลับไม่ได้ กล่าวคือแบบวกกลับได้สามารถเคลื่อนที่เป็นวงกลม และวกกลับมาที่จุดตั้งต้น จึงไม่เหมาะกับการล่าสัตว์ เพราะเมื่อขว้างไปโดนสัตว์แล้ว การควบคุมให้วิ่งกลับมาแทบเป็นไปไม่ได้
           บินได้อย่างไรให้คุณทดลองขว้างไม้ตรงยาว เมื่อหลุดจากมือ มันจะพุ่งตรงไปข้างหน้า ได้ระยะทางหนึ่ง จะถูกแรงดึงดูดของโลกทำให้ตกลงบนพื้น เพื่อให้ไม้สามารถลอยอยู่บนอากาศได้นานขึ้น แทนที่จะเป็นไม้ตรง เราก็ทำให้โค้งงอเหมือนกล้วยหอม 2 ข้างเรียกว่าปีก มีลักษณะโค้งเหมือนกับปีกเครื่องบิน คือด้านหนึ่งโค้ง แต่อีกด้านหนึ่งแบน ขณะที่ปีกวิ่ง อากาศจะวิ่งผ่านด้านโค้งเร็วกว่าด้านแบน ทำให้เกิดความแตกต่างของความดันอากาศ มีแรงกระทำกับปีก 

ผู้เชี่ยวชาญ 003

อยากเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนฟิสิกส์ค่ะ

พับกระดาษ และ พับกระดาษ 3 มิติ 003

หมวก

ปู

นก 3 มิติ

หมี

หลักการของเล่นพื้นบ้าน 003

ฉับโผง
หลักการของฉับโผง  คือสร้างแรงอัดอากาศ ในการทําจริงๆต้องใช ้ ไม้ไผ่สุกเพราะด้านในยังมีเยื่อไผ่ เมื่อสัมผัสกับ กระดาษจะสามารถกั้นอากาศไว้ได้ดีเมื่อกระดาษที่บรรจุเข้าไปด้านหน้ากระบอกจะสามารถกั้นอากาศ ไว้เมื่อบรรจุกระดาษที่สองตามหลังระหว่างอันแรกและอันที่สองตามหลังมอากาศ
อัดแน่นตามแรงดันของผู้เล่น ยิ่งดันแรง เสียงจะยิ่งดัง และไปได้ไกล

ลูกหวือ
ความเฉื่อยในการหมุนของวัตถุ  ในการที่จะพยายามรักษาสภาพเดิมของการหมุนเอาไว้ ถ้าวัตถุนั้นมีโมเมนต์ความเฉื่อยน้อยก็จะทำให้วัตถุนั้นเปลี่ยนสภาพของการหมุนเดิมได้ง่าย  ซึ่งโมเมนต์ความเฉื่อยของวัตถุมีค่าขึ้นกับแกนหมุน

กังหันลูกยาง
กังหันลูกยาง ที่มีส่วนประกอบของกระบอกจับ ที่ทำจากลูกยาง เจาะรูตรงกลางเพื่อใส่ใบพัด และเจาะรูด้านข้างเพื่อใส่เชือกให้ผูกติดกับแกนของใบพัด และส่วนของใบพัดที่ทำจากไม้ไผ่เหลาให้แบนและยึดติดกับแกนกลาง เวลาจะเล่นให้ดึงเชือกตรงแกนกลางของใบพัด จะทำให้ใบพัดหมุนไปข้างหน้า แล้วใบพัดก็จะหมุนกลับมาเองเพราะความเฉื่อย แต่ถ้ามีการดึงอย่างต่อเนื่องกังหันก็จะหมุนไปเรื่อยๆ เช่นเดียวกับใบพัดของเครื่องบิน